Medyapress - Canlı haber - Son dakika haberleri

Uzaklarda Kaybolan Ben

İslam ümmetinin coğrafyalarında kendimi kaybetmişken yakın coğrafyamın kıyametlerine sağırlaştığımı fark ettim.Uzaklara sevdalanmak, gözümüzü ufka dikmek, kalbimizin en ince damarından yakalayıvermesi şehadet marşlarının bizler için duygunun en temizi en berrağı mutlaka.Ancak Uzaklarda(mekansal) kaybolmuşluğum yanı başımızdaki inlemeleri,kavgaları,adalet yoksunu paylaşımları görmezden gelmeyi meşrulaştırmıyor ki meşrulaştırmamalı da.

Filistin için çadırlar açmamız konvoylar düzmemiz,zafer geceleri düzenlememiz; bu dava için yadsınamaz gereklerdir.Ancak coğrafyanın bir bölümüne ne kadar yakınsak diğer tarafına da o kadar sağır ve körüz.Yemen’in çöllerinde kaybettiğimiz sadece gidenlerimiz değil orayı yüzyıllardır yurt bilmiş, renkleri renklerimize benzemese de dilleri dillerimiz benzemese de Allah’ın kendileriyle saf bağlayıp savaşmaya davet ettiği kardeşlerimizdir.

Afgan dağlarında kar kucak kucak
Ne ev, ne bark kalmış, ne de bir ocak
Bizim evimizse, yaz gibi sıcak
Kalmak istesen de, kalamazsın ki!

Evet o marş ve O belde çocukluğumuzun (Türkiye İslami Hareketinin çocukluğu) en heyecanlı, en hesapsız günlerini ifade etti İran İslam İnkılabı ile birlikte. Acıların, sıkıntıların kavmi ve mezhebi sığlıkların, ümmete yaşatılan hayal kırıklıkların bir yekunudur Afganistan.Afgan dağlarında yine kar var bizim evimiz yine sımsıcak belki de ama bu marşların bize kattığı ne var derseniz onun cevabı da herkesin kendi hesabına….Ama işgalci değişse de kaderleri değişmedi.yine bozgun yine hüsran… Obama’ya barış elçisi gözüyle bakanların yüzlerinde bir nebze de olsa utanma duygusu beliriyor mu?

Hani onlara Irak bize yakındı bir memleket vardı ya oradan söz ediyorum.hatırlamakta zorlandığınızın farkındayım ama suç benim nereden hatırlayacaksınız ki orayı cumhurbaşkanı seçimlerine muhafakar demokrat partimizin(!) istikbaline feda etmiştik unutmuşum! Irak’ta devlet ihalelerine girenler, Türk okulu açanlar, namusuna göz dikilen, kirletilen kızların yüzlerine bakma cesaretini kendilerinde bulabiliyorlar mı?

Kafkasya ise yön olarak Filistin’in ters istikametinde kaldığı için midir yoksa başka sebeplerimi vardır bilinmez arkamızı döndüğümüz coğrafyamız.Uluslar arası hesaplara, boru hatlarının rantına mı kurban ediyoruz Çeçenya’yı.Hükümet mi Cihad mı yakın kalplerimize , zihnimize?

Benim Duyduğumu Siz De Duyuyor Musunuz?

Ankara’dan İstanbul’dan sesler de yükseliyor(bir kısmını bizim duyarsızlığımız susturdu.) Ama bir türlü duyamıyoruz. Kulaklarımızdaki ağırlığın sebebi nedir acaba? Şahsi hesaplarımız mı yoksa cemaatlerimizin o ulu çıkarları mı? Yoksa biz TEKEL işçilerine destek verirsek Ergenekon Örgütüne destek mi veririz Maazallah! İtfaiyecilerin yanında yer alsak belediyeler kültür merkezlerini STK’larımıza bir daha açmazlar mı yoksa Eyvah! Halbuki İtfaiyeciler Filistin Çadırının 200 metre ötesinde İstanbul’un İslamcılarının çoğunun uğrak mekanı olan Fatih’in göbeğinde eylem yapıyorlardı.Çok mu zordu sırtlarını sıvazlamak,’alın teri soğumadan çalışanın hakkını verin!’ diyen bir Resulün ümmetine!

Zorunlu askerlik dayatması karşısnda imani ret tercihini yapmış olan Enver Aydemir ise Müslümanların kucağına yıllardır görmezden geldikleri bir sorunu daha bırakıverdi.Askerlikten kaçmak için haklı olarak atmadık takla kalmayan kişilerin bu erdemli tavra sahip çıkmaması da çok da anlaşılır değildir. Bedel ödeyenleri eleştirme hakkımız olsa da en azından bu bedel süreçlerinde dualarımızla, yükselen sesimizle onları desteklemeliyiz.

28 Şubat süreçlerinde unuttuğumuz o en hanımefendi tavrı üzerlerinde taşıma gururuna sahip başörtüsünün vakarını bir kimlik olarak o erdemli şahsiyetleri de hatılamak imani bir görev olsa gerek.Gerçi Allah′ın emri olan bir bir sembolun yasaklanmasına karşın hükümetin geleceğini hesaba katarak eylemsizlik halinin kanıksanması da açıklanabilir midir? Başörtüsünün ülke gündeminden düşmesinde bu durumu kanıksayanların vebali yok mudur?

Küresel ve yerel Ergenekon hesaplaşmaları,iktidar çekişmeleri hayatımızı İslami mücadele sürecini etkilemektedir.Tavır alışlarımızı anın gereklerini gözünde bulundurarak yapmalıyız, ancak belirleyenlerimizin değişmezlerimiz olduğunu da unutmadan! Ümmet coğrafyasıyla ilişkilerimizi,ezilenlerle yakınlığımızı sistemin gömleğini giyip bisikletiyle keyifle turlayanlara endekslemeden İmani ölçütlere uygun, ibadet bilinciyle ve ciddiyetiyle ele almalıyız